Onze dieren

Al vanaf het eerste begin hebben we huisdieren. In het begin woonden we in een duplexwoning, en hadden we drie katers. Een witte pers, genaamd Scooby-doo, een zwarte straatkat, Blacky, en een smoke kleurige pers, genaamd Maicky. Helaas zijn ze alledrie inmiddels overleden. Het waren ook echte huiskatten, ze kwamen ook niet buiten. 

Toen we in 1998 weer in Sappemeer kwamen wonen, besloten we dat er ook wel een hond bij kon. Bert werkt in ploegen, en een hond is gewoon het beste alarm. Dat werd Bo, onze schapedoes. Bo is geboren op 20 september 1998, en is bijna 9 jaar oud geworden. Dat hadden we niet verwacht. Bo was namenlijk ons zorgenkindje. Hij had aangeboren afwijkingen aan de nieren en de alvleesklier. Hij had eigenlijk een soort suikerziekte, en zat dan ook zijn hele leven vast aan een speciaal dieetvoer. De dierenarts heeft in het begin gezegd, dat als hij 5 jaar mocht worden, we al blij moesten zijn. Wijzelf, maar ook de dierenarts stonden steeds verbaasd dat Bo het zo goed volhield. Omdat Bo altijd heel levendig was met andere honden in de buurt, besloten wij om er een kameraadje voor Bo bij te nemen. Bij toeval zagen wij een keer een Polski Owczarek Nizinny lopen. Wij vonden dat allebei een mooie hond. Ik heb de eigenaar ervan aangesproken, en die heeft ons wat informatie verteld. Thuis gekomen hebben we op internet gezocht, en vervolgens contact opgenomen met een fokker uit De Kiel. We kwamen op een wachtlijst te staan, en een jaar later, het was inmiddels mei 2001, werd Dudek geboren. Inderdaad, we hebben hem vernoemd naar de toenmalig keeper van Feyenoord. Feyenoord is mijn cluppie. Dudek van Feyenoord is een Pool, en vrij vertaald betekend Polski Owczarek Nizinny; herder van de Poolse laagvlakte.  

Helaas hebben we te kort mogen genieten van Dudek. In de nazomer van 2004 werd hij wat minder vrolijk, terwijl het van nature een hele lieve en altijd vrolijke hond was. De dierenarts kon eerst niks bijzonders onderdekken. Maar een week later gingen we er toch weer heen. Hij had toen koorts. Er werd een bloedonderzoek gedaan, en daaruit werd geconstateerd dat hij de ziekte van Lyme had, de bewuste tekenziekte. Hij kreeg medicijnen, maar daar werd hij almaar zieker van. Om een lang verhaal kort te maken, 4 weken na het eerste dierenartsbezoek werden we doorgestuurd naar "de Tweede Lijn", een specialistische kliniek in Frederiksoord. De uitslag was voor ons een klap in het gezicht. Dudek had een zeldzame vorm van kanker, (als het bij mensen voorkomt, noemen ze het asbestkanker), en hij had een tumor ter grootte van een tennisbal tussen zijn longen. Een operatie zou hij niet overleven. Ze gaven hem nog 4 weken tot hooguit een half jaar. Zelfs de dierenarts daar, had dit nog nooit gezien bij zo'n jonge hond. Hij was immers nog maar 3 jaar. Het is nog sneller gegaan, precies een week later hebben we hem moeten laten inslapen bij de dierenarts. Het deed ons heel veel pijn, maar voor Dudek was het het beste.  

Op 13 november 2005, bijna een jaar nadat Dudek overleden is, hebben wij een nieuw puppie opgehaald. Deze keer is het een Briard geworden. Het is een schat van een hond, en ook al weegt hij inmiddels 35 kilo, het liefst ligt hij bij je op schoot. Maar ook met hem lopen we al weer veel bij de dierenarts. Hij heeft kristallen en bacterieën in zijn urine, en ze weten niet waar dat wegkomt. We zijn zelfs al in Utrecht geweest, en ook daar staan ze voor een raadsel. Hij heeft inmiddels al een keer of 6 blaasontsteking gehad, en zelfs ook al een maagontsteking.

Verder hebben we nog twee Vlaams Reuzen rondlopen. We hadden eerst een mannetje en een vrouwtje, en in 2005 hebben we daar een nestje van gehad. En aangezien ze zo klein helemaal heel schattig zijn, hebben we er eentje zelf gehouden. Het vrouwtje (Babbeltje) is later naar een vriendinnetje van Sylvana gegaan. Dat hadden we achteraf beter niet kunnen doen, want daar is ze een half jaartje later overleden.

Als laatste hebben we in oktober 2006 weer een tweetal katertjes aangeschaft. Deze keer is het een Heilige Birmaan sealpoint color geworden, en een rode straatkat. Ze luisteren naar de namen Dakota en Devil. Dakota is een indiaanse naam, en betekend zoveel als grote man. Binnen een jaar is Dakota echter al weer overleden door het vip-corona virus. Omdat dit al binnen een jaar is gebeurd hebben we van de fokker tegen inentingskosten een nieuw katertje gekregen. Dat is Ticuna geworden, en die is op 3 oktober 2007 bij ons gekomen.

Op 30 oktober is Proudabout geboren. Proudabout is een Maine-Coon katertje. Een Maine Coon is een forse halflangharige kat. Een volwassen kater kan wel 6 tot 12 kilo wegen. WIj zijn voor dit ras gevallen toen wij Datkota kregen. Hij komt dan ook bij dezelfde fokker als Dakota en Ticuna vandaan. Neem maar eens een kijkje op de website van Cattery Rosecity Coon. Proudabout zal medio februari 2008 bij ons komen wonen.

Op de buttons bovenin kunt U klikken voor foto's van onze dierenbende.